Radość po strzelonym golu niejedno ma imię. Prym wiodą Włosi, co nie znaczy, że narody północne radować się nie potrafią…
Więcej

Dla mnie Shearer bezsprzecznie numer 1, za młodu kopiowałem go w każdym poważnym meczu ;) za nim Raul i jego pierścień. Lubię spontaniczność, ale jednak gdy napastnik posługuje się tym samym gestem i strzela do tego -naście bramek na sezon, to wyrabia sobie znak firmowy, "jakiegoś rodzaju pamiątkę "po sobie.
Rzeczywiście radość Tardelliego wymiata, czyste emocje, widać, że to ciało sterowało mózgiem a nie jak zazwyczaj, "makaron" był tak szczęśliwy, że nie wiedział co ze sobą zrobić, piękny i ciekawy obrazek :) Plus za Gazze dawno tego nie widziałem, sama bramka jak i radość - klasyk.
Chciałbym zobaczyć, jak Balotelli trwa w postanowieniu długie lata i w końcu jest mu dane się pocieszyć ;)
Dobry, ciekawy artykuł.

Naczelny nie pisze złych artykułów. Nigdy.

Po którymś karnym Balotelli w charakterystyczny sposób wzrokiem z kamienną twarzą mierzył bramkarza - wg mnie za takie coś powinien być karany przez FA gdyż jest to zwykła poniżanie przeciwnika. No ale nie jestem obiektywny gdyż wybitnie tego pajaca....
Co do cieszynek to Islandia wymiata :)
A w pamięci jako znak firmowy pozostał mi poza "pięcioma piwami" Sziry jeszcze "samolot" brazylijskiego Ronaldo ...

Ja nie zapomnę fikołków Hugo Sancheza z Realu Madryt - trochę mi ich brakuje w tym zestawieniu,
no i na dokładkę jeszcze chyba jeden z ważniejszych w pewnym momencie incydentów z "cieszynkami" na wyspach: Robbie Fowler wciągający nosem linię końcową boiska :)

Brian Laudrup i MŚ 1998 cieszynka po bramce strzelonej Brazylii

Słoma, z racji sympatii klubowych warto dodać cieszynkę Mirka Girucia w derbowym meczu z Arką. Pamiętasz? ;-)

http://lechia.gda.pl/galeria/1304/115363/

Kiedy drogi Michale Senderos grał w L'poolu to ja nie wiem :). I nigdzie potwierdzenia tej informacji nie mogę znaleźć.

A co do cieszynek, a gdzie tradycyjny Vincenzo "Aeroplanino" Montella? Czy też cieszynka którą nawet można było w PESie ustawić czyli "karabin maszynowy" Robbiego Keana (często korzystał też z łuku :) ). No i jeszcze cieszynka Aghahowy z MŚ w 2002, po której ponoć miał dostać propozycję od związku lekkoatletycznego Nigerii :). Niestety nie przyjął, a szkoda, bo nie spełnił "oczekiwań" jakie oferował w CM 01/02 :)

Słoma wyjechal na tydzień na narty. Nie pogada :]

a Robbie Fowler wciągający linie pola karnego?

Cieszynki subiektywne Pana naczelnego...
O tym mozna pisac i pisac, bo co klub i jakis bramkostrzelny grajek to cieszynki rozniaste. np bundesliga mi sie kojarzy z kose i jego fikolkami- pozniej zakazanymi przez kluby alnie nie DFB, wspolczesnie gomez ze swoim zamachem reka, robben machający reka wokół ucha.
Liga angielska to mario b, ale i fowler wspomniany nizej.
wloska serie a, to inzaghi który robil mine jakby obierali go ze skóry, slynne piwka di canio, palec tottiego, uszy toniego itd...
t_b

Alan Shearer przypominał swoim gestem radości zamawianie pięciu piw a że był skutecznym napastnikiem to trochę okazji do zamawiania tych piw miał(król łowów Euro 1996). Andrzej Woźniak też coś tym by mógł opowiedzieć a z kolei Maciej Szczęsny wprost przeciwnie zwłaszcza po 90 minucie meczu Blackburn Rovers Legia Warszawa w Lidze Mistrzów 1.11.1995. Z polskich radości wspominam ewolucję Andrzeja Szarmacha od spontanu na mistrzostwach w RFN 1974 (zwłaszcza z Włochami), przez profesorską minę w Argentynie 1978 (po strzale z Peru) po kamienne chmurne oblicze w słonecznej Hiszpanii 1982 (po bramce z Francją). Na You Tubie do znalezienia.